Search
سه شنبه ۲۹ خرداد ۱۳۹۷
  • :
  • :

دعای سوم شب بیست و یک رمضان


دعای شب بیست و یک رمضاندعای سوم شب بیست و یک رمضان:

فضیلت دعا :

از دیگر اعمال شب بیست و یکم، دعاهاى هر شب ماه رمضان
است که پیش از سحر و بعد از آن خوانده مى‌شود،
که در اعمال شب اوّل ذکر و بوى خوش آن گسترده شد. بنابراین، به آن‌ها عمل کن و سستى مکن،
که براى نفس عزیز خود عمل مى‌کنى و اگر سبک و خوار بشمارى، پشیمان خواهى شد و با امکان انجام
آن‌ها حجّت بر تو تمام است و آن هنگام که کوشندگان در عمل را در روز حسرت مى‌بینى،
از کوتاهى خود پشیمان خواهى شد، به‌ویژه اگر خود را پایین‌تر از
کسانى ببینى که در دنیا خود را بر آن‌ها مقدّم مى‌دانستى.

و از دعاهاى مخصوص این شب عبارت‌اند از:  دعاى شب بیست و یکم براساس کتاب‌هاى کهن راویان امامیّه-رحمهم اللّه-:

متن و ترجمه ی دعا :

لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ مُدَبِّرُ الْأُمُورِ وَ مُصَرِّفُ الدُّهُورِ وَ
خَالِقُ الْأَشْیَاءِ جَمِیعِهَا بِحِکْمَتِهِ دَالَّهً عَلَى أَزَلِیَّتِهِ وَ قِدَمِهِ

معبودى جز خدا نیست، همه‌ى امور را تدبیر مى‌کند و روزگاران را روان مى‌گرداند
و همه‌ى اشیا را به فرزانگى خودمى‌آفریند، تا بر ازلى و قدیم بودن خود رهنمون گردد

جَاعِلُ الْحُقُوقِ الْوَاجِبَهِ لِمَا یَشَاءُ رَأْفَهً مِنْهُ وَ رَحْمَهً یَسْأَلُهَا سَائِلٌ
وَ یَأْمُلُ [لِیَسْأَلَ بِهَا سَائِلٌ وَ یَأْمُلَ‏] إِجَابَهَ دُعَائِهِ بِهَا آمِلٌ

و براى هرکس که بخواهد از روى مهرورزى و رحمت،
حقوق واجبى قرار مى‌دهد، تا درخواست‌کنندگان به واسطه‌ى آن از
او درخواست نموده و آرزوکنندگان اجابت دعاى خود را آرزو کنند.

فَسُبْحَانَ مَنْ خَلَقَ [وَ] الْأَسْبَابُ إِلَیْهِ کَثِیرَهٌ وَ الْوَسَائِلُ إِلَیْهِ مَوْجُودَهٌ

پس پاکا خدایى که آفرید و اسباب نیل به
درگاه او فراوان و وسیله‌ها به‌سوى او موجود است

وَ سُبْحَانَ اللَّهِ الَّذِی لَا تَعْتَوِرُهُ فَاقَهٌ
وَ لَا تَسْتَذِلُّهُ حَاجَهٌ وَ لَا تُطِیفُ بِهِ ضَرُورَهٌ

و پاکا خدایى که هیچ نادارى بر او عارض نمى‌گردد و
هیچ حاجتى او را خوار نمى‌گرداند و هیچ نیازى بر گرد او نمى‌گردد

وَ لَا یَحْذَرُ إِبْطَاءَ رِزْقِ رَازِقٍ وَ لَا سَخْطَهَ [سَخَطَ] خَالِقٍ
فَإِنَّهُ الْقَدِیرُ عَلَى رَحْمَهِ مَنْ هُوَ بِهَذِهِ الْخِلَالِ مَقْهُورٌ

و از به تأخیر انداختن روزى روزى‌رسان و خشم آفریدگار بیم ندارد؛
زیرا او است که بر مهرورزى کردن به کسى که مغلوب این ویژگى‌ها و نیازها

وَ فِی مَضَائِقِهَا مَحْصُورٌ یَخَافُ وَ یَرْجُو مَنْ بِیَدِهِ
الْأُمُورُ وَ إِلَیْهِ الْمَصِیرُ وَ هُوَ عَلَى مَا یَشَاءُ قَدِیرٌ

و در تنگناهاى آن‌ها محصور است و از کسى که این امور به دست او است،
بیم و به او امید دارد و بازگشت [همه‌ى اشیا]به‌سوى او است و بر هرچه بخواهد، توانا است.

اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدٍ عَبْدِکَ وَ رَسُولِکَ وَ نَبِیِّکَ مُؤَدِّی الرِّسَالَهِ وَ مُوضِحِ الدَّلَالَهِ

خداوندا، بر حضرت محمّد [و خاندان او]، یعنى بنده و فرستاده
و پیامبر و رساننده‌ى پیام و روشنگر راهنمایى‌ات درود فرست،

أَوْصَلَ کِتَابَکَ وَ اسْتَحَقَّ ثَوَابَکَ وَ أَنْهَجَ سَبِیلَ
حَلَالِکَ وَ حَرَامِکَ وَ کَشَفَ عَنْ شَعَائِرِکَ وَ أَعْلَامِکَ

کسى که کتابت را رساند و شایسته‌ى دریافت پاداشت گردید و راه حلال و
حرام تو را روشن ساخت و از شعائر و نشانه‌هاى تو پرده برداشت.

فَإِنَّ هَذِهِ اللَّیْلَهَ الَّتِی وَسَمْتَهَا بِالْقَدْرِ وَ أَنْزَلْتَ
فِیهَا مُحْکَمَ الذِّکْرِ وَ فَضَّلْتَهَا عَلَى أَلْفِ شَهْرٍ

این شب، شبى است که آن را شب قدر نام نهاده و کتاب
استوارت را در آن فروفرستاده و آن را بر هزار ماه برترى داده‌اى

وَ هِیَ لَیْلَهُ مَوَاهِبِ الْمَقْبُولِینَ وَ مَصَائِبِ الْمَرْدُودِینَ فَیَا خُسْرَانَ
مَنْ بَاءَ فِیهَا بِسَخَطِهِ وَ یَا وَیْحَ مَنْ حُظِیَ فِیهَا بِرَحْمَتِهِ

و این شب، شب بخشش به پذیرفته‌شدگان و شب مصیبت رانده‌شدگان است.
پس واى بر زیان کسى که با خشم تو در این شب بازگردد!
و خوشا به حال کسى که از رحمت تو بهره‌مند گردد!

اللَّهُمَّ فَارْزُقْنِی قِیَامَهَا وَ النَّظَرَ إِلَى مَا عَظَّمْتَ مِنْهَا
مِنْ غَیْرِ حُضُورِ أَجَلٍ وَ لَا قُرْبِهِ وَ لَا انْقِطَاعِ أَمَلٍ

خداوندا، بنابراین شب‌خیزى در آن و توجّه به آنچه را که در آن بزرگ داشته‌اى روزى‌ام کن،
بى‌آنکه عمرم به‌سر آید و یا اجلم نزدیک شود و به آرزویم نرسم

وَ لَا فَوْتِهِ وَ وَفِّقْنِی فِیهَا لِعَمَلٍ تَرْفَعُهُ وَ دُعَاءٍ تَسْمَعُهُ
وَ تَضَرُّعٍ تَرْحَمُهُ وَ شَرٍّ تَصْرِفُهُ وَ خَیْرٍ تَهَبُهُ

و یا ازدستم برود و در این شب مرا موفق بدار به عملى که
مى‌پذیرى و دعایىکه بدان گوش فرامى‌دهى و تضرّعى که بر آن
رحم آورده و شرّى که از من باز مى‌دارى و خیرى که ارزانى مى‌دارى

وَ غُفْرَانٍ تُوجِبُهُ وَ رِزْقٍ تُوَسِّعُهُ وَ دَنَسٍ تُطَهِّرُهُ وَ
إِثْمٍ تَغْسِلُهُ وَ دَیْنٍ تَقْضِیهِ وَ حَقٍّ تَتَحَمَّلُهُ وَ تُؤَدِّیهُ

و آمرزشى که بایسته مى‌کنى و روزیى که مى‌گسترانى و پلیدى‌اى که
از آن پاکیزه مى‌کنى و گناهى که شست‌وشو مى‌دهى و
وامى که مى‌پردازى و حقّى که تحمّل نموده و ادا مى‌کنى

وَ صِحَّهٍ تُتِمُّهَا وَ عَافِیَهٍ تُنْمِیهَا وَ أَشْعَاثٍ تَلُمُّهَا وَ أَمْرَاضٍ تَکْشِفُهَا [تَشْفِیهَا] وَ صَنْعَهٍ تَکْنِفُهَا

و تندرستى‌اى که کامل مى‌کنى و عافیتى که ادامه و رشد مى‌دهى
و پریشانى‌هایى که جمع مى‌کنى و بیمارى‌هایى که
برطرف مى‌کنى و کار نیکى که از آن حمایت مى‌کنى

وَ مَوَاهِبَ تَکْثِفُهَا وَ مَصَائِبَ تَصْرِفُهَا وَ أَوْلَادٍ
وَ أَهْلٍ تُصْلِحُهُمْ وَ أَعْدَاءٍ تَغْلِبُهُمْ وَ تَقْهَرُهُمْ

و بخشش‌هایى که از آن‌ها پرده برمى‌دارى و گرفتارى‌هایى که
از آن‌ها جلوگیرى مى‌کنى و فرزندان و بستگانى که شایسته مى‌گردانى
و دشمنانى که بر آن‌ها غلبه کرده و چیره مى‌گردى

وَ تَکْفِی مَا أَهَمَّ مِنْ أَمْرِهِمْ وَ تَقْدِرُ عَلَى قُدْرَتِهِمْ
وَ تَسْطُو بِسَطَوَاتِهِمْ وَ تَصُولُ عَلَى صَوْلَاتِهِمْ

و کارهاى اندوه‌آور آنان را کفایت مى‌کنى و بر نیروى آنان غلبه مى‌کنى
و بر تاخت‌هاى آنان مى‌تازى و بر حمله‌هاى آنان غلبه مى‌کنى

وَ تَغُلُّ أَیْدِیَهُمْ إِلَى صُدُورِهِمْ وَ تُخْرِسُ عَنْ
مَکَارِهِی أَلْسِنَتَهُمْ وَ تَرُدُّ رُءُوسَهُمْ عَلَى صُدُورِهِمْ

و دست‌هایشان را به سینه‌هایشان بند مى‌کنى و
زبان‌هایشان را از امورى که براى من ناگوار و ناخوشایند است،
لال مى‌کنى و سرهایشان را بر روى سینه‌هایشان مى‌اندازى.

اللَّهُمَّ سَیِّدِی وَ مَوْلَایَ اکْفِنِی الْبَغْیَ وَ مُصَارَعَهَ الْغَدْرِ وَ مَعَاطِبَهُ
وَ اکْفِنِی سَیِّدِی شَرَّ عِبَادِکَ وَ اکْفِ شَرَّ جَمِیعِ عِبَادِکَ

خداوندا -اى سرور و مولاى من-مرا از تجاوز و از به زمین خوردن و نابودى در اثر گول و
فریب و نیز اى سرور من مرا از شرّ بندگان بد و از شر همه‌ى بندگانت کفایت کن

وَ انْشُرْ عَلَیْهِمُ الْخَیْرَاتِ مِنِّی حَتَّى تُنْزِلَ عَلَیَّ فِی الْآخِرِینَ وَ اذْکُرْ
وَالِدَیَّ وَ جَمِیعَ الْمُؤْمِنِینَ وَ الْمُؤْمِنَاتِ بِرَحْمَتِکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ

و خیرات خود را به واسطه‌ى من بر آنان بگستران تا این‌که
در نسل‌هاى متأخّر خیرات خود را بر من فروفرستى و پدر و مادر و همه‌ى مردان و زنان مؤمن
را با رحمت و آمرزش خود یاد کن [اى مهربان‌ترین مهربانان]،

وَ مَغْفِرَتِکَ ذِکْرَى سَیِّدٍ قَرِیبٍ لِعَبِیدٍ وَ إِمَاءٍ فَارَقُوا الْأَحِبَّاءَ وَ خَرِسُوا عَنِ
النَّجْوَى وَ صَمُّوا عَنِ النِّدَاءِ وَ حَلُّوا أَطْبَاقَ الثَّرَى وَ تُمَزِّقُهُمُ الْبِلَى

همانند یاد کردن سرور نزدیک نسبت به بندگان و کنیزانى که
از دوستانشان جدا شده‌اند و از شنیدن رازگویى کر و از ندا کردن لال گردیده و
در طبقه‌هاى [زیرین]خاک فرورفته و در اثر پوسیدگى پاره‌پاره شده‌اند.

اللَّهُمَّ إِنَّکَ أَوْجَبْتَ لِوَالِدَیَّ عَلَیَّ حَقّاً وَ قَدْ أَدَّیْتُهُ بِالاسْتِغْفَارِ
لَهُمَا إِلَیْکَ إِذْ لَا قُدْرَهَ لِی عَلَى قَضَائِهِ إِلَّا مِنْ جِهَتِکَ

خداوندا، تو نسبت به پدر و مادرم حقّى بر من واجب کرده‌اى و
من آن را با آمرزش‌خواهى از تو براى آنان، ادا کردم؛
زیرا من توانایى برآوردن حقّ آنان را جز به‌وسیله‌ى تو ندارم

وَ فَرَضْتَ لَهُمَا فِی دُعَائِی فَرْضاً قَدْ أَوْفَدْتُهُ عَلَیْکَ إِذْ حَلَّتْ
بِیَ الْقُدْرَهُ عَلَى وَاجِبِهَا وَ أَنْتَ تَقْدِرُ وَ کُنْتُ لَا أَمْلِکُ وَ أَنْتَ تَمْلِکُ

و دعا براى آن دو را بر من واجب کرده‌اى و من به درگاهت دعا کردم؛
زیرا توانایى انجام آن به مقدار واجب را دارم و تو توانایى و در زمانى که
من اختیار چیزى را نداشتم، تو اختیار [همه‌ى اشیا]را دارا بودى.

اللَّهُمَّ لَا تَحْلُلْ فِیمَا أَوْجَبْتَ وَ لَا تُسَلِّمْنِی فِیمَا
فَرَضْتَ وَ أَشْرِکْنِی فِی کُلِّ صَالِحِ دُعَاءٍ أَجَبْتَهُ

خداوندا، در آنچه بر من واجب کرده‌اى مرا مشمول [عذابت]
مکن و در آنچه بر من فرض کرده‌اى به دیگرى وامگذار
و مرا در همه‌ى دعاهاى شایسته شریک گردان

وَ أَشْرِکْ فِی صَالِحِ دُعَائِی جَمِیعَ الْمُؤْمِنِینَ
وَ الْمُؤْمِنَاتِ إِلَّا مَنْ عَادَى أَوْلِیَاءَکَ وَ حَارَبَ أَصْفِیَاءَکَ

و نیز همه‌ى مردان و زنان مؤمن را در دعاهاى شایسته من شریک کن،
مگر کسانى که به دوستان تو دشمنى ورزیده و با برگزیدگانت جنگیدند

وَ أَعْقَبَ بِسُوءِ الْخِلَافَهِ أَنْبِیَاءَکَ وَ مَاتَ عَلَى ضَلَالَتِهِ
وَ انْطَوَى فِی غَوَایَتِهِ فَإِنِّی أَبْرَأُ إِلَیْکَ مِنْ دُعَاءٍ لَهُمْ

و به‌صورت زشت از پیامبرانت جانشینى کردند و بر گمراهى جان سپرده و در
بیراهى خود پیچیده شدند، من از دعا براى آنان به درگاه تو بى‌زارى مى‌جویم.

أَنْتَ الْقَائِمُ‏ (عَلى‏ کُلِّ نَفْسٍ بِما کَسَبَتْ‏)[۱] غَفَّارٌ لِلصَّغَائِرِ وَ الْمُوبِقُ
بِالْکَبَائِرِ بِ (لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَکَ إِنِّی کُنْتُ مِنَ الظَّالِمِینَ‏)[۲]

تویى استوار بر هرکس به آنچه به دست آورده است، گناهان کوچک را مى‌آمرزى و
گناهان بزرگ را با «لا اله الا انت» از بین مى‌برى. منزّهى تو، من از ستمکاران بودم،

فَانْشُرْ عَلَیَّ رَأْفَتَکَ یَا أَرْحَمَ الرَّاحِمِینَ وَ
صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ النَّبِیِّ وَ آلِهِ وَ سَلَّمَ کَثِیراً

پس رأفتت را بر من بگستران اى مهربان‌ترین مهربانان. درود و
سلام ویژه‌ى خداوند بر حضرت محمّد، پیامبر خدا و خاندان او.